Oyun çocuklu ebeveyn olmak: Mekân sorunu

Ne tek başına Sinan varken ne de sadece 17 ay sonra Pelin geldikten sonra babamız ve ben "çocuklu" yemek mekanlarına çıkamadık. Bu en başta Sinan'ın biraz hareketli, huysuz ve ev düzeninde rahat eden bir bebek olmasından, sonra Pelin'le Sinan'ın uyku, yemek gibi pekçok ihtiyacının eşzamanlı ve eşbiçimli olamayışından kaynaklanıyordu ve sadece yemek için değil her türlü "ev dışı" olma halini kapsıyordu. Yemek konusuna gelince; doğrusu bebeler gelmeden önce de "dışarıda yemek" için çok sağlam nedenler bulması gereken bir çifttik. Çok kez evimizin ambiyansı, sunumu, yediklerimizin kalitesi, sağlıklılığı ve canım isteyinceliği ön plana çıkıp bizi alıkoyardı. Ancak iki bebekliliğin zaman zaman verdiği "hapislik" duygusunu kırmak için yaptığımız  pekçok "restoran-kafe-lokanta" tecrübesi feci sonuçlandı. Gittiğimiz "güya çocuklulara uygun" mekanlarda yaşadıklarımız tahayyül ötesi. Günün sonunda hem de İstanbul'un, hem de mutena semtlerindeki kimi "tutulan" mekânlarda "çocukluya uygun " olma özelliği şu: mekânın en izbe yerinde ayrılmış, rutin temizliği diğer kısımlar kadar bile yapılmayan bir hacim, içinde kırık dökük, güvensiz ve zararlı içerikli (feci gürültü çıkaran elektronik konsollar gibi) bir takım malzemenin biraraya getirilmiş ve/veya çocuğunuzun ablalar tarafından özensizce ama gayretlice yediriliyor. Bizim bebeklerimiz özendiğim başka ailelerde olduğu gibi bizlerle masada veya mama sandalyesinde uzun süreli oturamadıkları için, biz bu çocuklar için özel alanlara muhtaçtık ama diyebilirim ki gittiğimiz hiçbir restoran/kafede  bu anlamda mutlu olamadık. Şimdilerde bu durum yavaş yavaş değişiyor. Ancak; çocuklarla bire bir olmak kaydıyla... Yani en fazla bir çocuk ve yanında ebeveyn(ler). Evet, yanlış okumadınız, bebemizin bize bir yemek mekanında insanca vakit geçirip, amacımıza vâsıl olmak için tek şansımız bu bizim.
Bu pazar da Sinan ve ben yakında 1 ay kadar önce açılan bir Meksika yemeklerini sokak tipi sunan bir mekanı denedik.

Mekân aslında belli ki tam çocuklular için tasarlanmış değil ancak ilk kez geçen hafta eşimle gittiğimizde çocuklarımızın seveceğini düşündük. Zira fotoğrafın gösterdiği gibi masaların kimi yanlarında tavandan sarkan halat iplere asılı tahta oturaklı salıncaklar var. Otururken dengesini sağlayabilecek çocuklar için çok hoş bir eğlence. Sinan bayıldı. Yiyecek seçenekleri de çok ve temelde ızgara et ve Meksika lavaşı (tortilla) dan mürekkep, çocuklar bunları kolay tüketiyor.
Keyifle yediğimiz yemekten sonra Sinan'la 4 km kadar bir yürüyüşle eve vardık, yolda Sinan uçan mavi balonunu gökyüzüne bırakmak istedi. Bileğinden çözdüğümüz balon hoş bir süzülümle kısa sürede gözden kayboldu. Sinan eve gelene dek bu balonun 400 metrede Antartika'ya doğru seyirde olduğunu, ordan Dubai'de yaşayan teyzesine gidebileceğini söyleyip durdu. Bir ara bu son kısım hakkında şüphe belirttiyse de ona "gerçekten  dilerse bunun olabileceğini" söyledim. Konu hakkında teyzesine bilgi vermeyi de unutmadım tabii...