Kamyonlar: Erkek çocuklarının en iyi arkadaşları...

Bu pazar babamız istirahati zorunlu olacak kadar ve Sinan  hafif hasta olduğu halde, enerjisi ve isteğinden hiçbirşeyi kaybetmemiş 2 çocuklu "single mom" pozisyonundaydım. Çocukları  kahvaltı sonrası yardımcımız Nesibe ile parka götürdüm. Sahilde, pırıl pırıl güneş, hafif çırpıntılı masmavi deniz ve bolca iyot kokusuyla çocuk parkınin tadını çıkardılar. Ardından sabah erken uyanmış olan Pelin'i eve bırakıp ben ve Sinan evimize 2 kilometre mesafedeki üyesi olduğumuz çocuk oyun evine gittik. Erken öğleden sonra, toplam 1 saat 15 dakikalık serbest oyun saatinde  oyun çocukları için çok çeşitli bedensel aktivitelerin olası olduğu yaklaşık 100 metrekarelik koca bir mekanın tadını çıkarmaya...İlgi çekici renkte minderlerle kapli, içaçıcı ışıklandırmalı, bedensel aktiviteyi teşvik eden; hayal gücünün ötesinde oyun materyalleriyle ferah ve neşe dolu burası.

Üyeliğimiz Pelin adına ve bu sayede abisi de serbest oyun saatlerinden yararlanabiliyor, büyük fayda. Çünkü bu kalitede ve çeşitlilikte oyun materyallerini başka bir yerde görmeniz pek mümkün değil kanımca. Burada bir başka özelliği hemen belirteyim; mekanda oyun için varolan güvenli üretilmiş çeşitli boyutlardaki minderler, silindirler, küpler, tüpler, platformlar, rampalar, merdivenler, dev küreler, halkalar, barlar vs her gidişimizde yeni bir silsile halinde eklenmiş ve oyun için hazırlar, yani her seferinde başka  bir oyun mekanında hissediyoruz kendimizi. Hatta Pelin'in katıldığı oyun saatleri konulu oluyor, bir eğitici eşliğinde 45-60 dakika kadar "market", "çiftlik","postacı" gibi bir kavramın peşinde oyun oynanıyor, çok geliştirici, zihin açıcı ve yenilikçi buluyorum.  Ancak gariplikler de olmuyor değil, fiziksel harekete bayılan Sinan'ı oraya ne zaman götürsem, Sinan bu oyuncakları kullanmak yerine ya bir sepet küçük topu kaydıraktan aşağı yuvarlayıp , benden aşağıda durup toplamamı istiyor ve bu döngü orayı terkedeceğimiz ana dek devam ediyor ya da bugün olduğu gibi 3 adet motorlu taşıt modeli oyuncak bulup onlarla oynuyor. 

İşte bu yüzden oyun evimize manzume gibi yazdığım bu içeriğin başlığı benim bu hislerime rağmen ve o bildiğiniz şarkıya gönderme olarak: "Kamyonlar: Erkek çocuklarının en iyi arkadaşları" Sinan bahsettiğim topları yuvarlama oyunu dışında sadece ve sadece bu üç oyuncak motorlu taşıtı yerde sürdü, ve tabii ki bunlardan biri bir başka arkadaş tarafından istenince asla vermeye yanaşmadı, mecburen paylaşınca da elinde kalan ikisinin de tadını çıkarmadan ağlayıp durdu. Bu bizim evde Sinan'ın sık sık pratik yaptığı bir durum: Pelin'le oyuncak ve oyun paylaşamamak... Kardeşliğin şanındandır deyip geçmeli...