Perdeler...

Bir evin dışarıya bakan yüzüdür perdeler. Evimizde eksikti, babamiz mîmarî ve mühendiik tarafini yapmişken bu eksiği tamamlamak da bana düştü. 

Sinan doğduğunda fiyatını ucuz bulup heveslenerek aldığım, bunun için kendime 3,5 yıldır kızıp kutusunu bile açmadığım, kullanımını ta çocuklukta annemden gördüğüm kadarıyla bildiğim dilliş makinasını actım. Bu kadar yıldır ufak tefek el dikişi dışında bu tarakta bezim yoktu. Deyim yerinde, hakikaten bezim yok, dolaplardan birinde yıllar öncesi bilmem ki kimin icin dikilmiş yeşil bir ketenden kalan artiklarla 

doğrusu biraz zorlanarak,şu perdeleri diktim. 

Birkaç gündür geceleri perdelerimiz geceleri kapali, melatonin düzeylerimiz ayarli daha güzel uykular uyuyoruz. Gündüzleri ise tam bir dekorasyona doğru gitmenin coşkusundayiz. Bu şık perde bileziklerimizi bulmak icin Pelin 'in feza çantasina bir bakmak yetti.

Aradığınız birçok ufak nesneyi burda bulabilirsiniz. Bir dinozor, küçük takılarınız veya toplu iğnelerinizi koymak için bir kapsül, o gün bebeğinizin gideceği parti için kıyafetine uygun pembe bir bot... Hepsi ve daha fazlasi...

Bu arada evimizin alt katina hummalı bir temizlik faaliyeti başladı. Pazar günü de durmuyoruz.